Ayna

Alperen deyû bir düşmanım var ki

Kimsenin etmediği kötülükler etti

Tek derdü bendüm sanki

Hiç affetmedi beni

Aynada bile gösterdi suretini

Ben korkusundan el pençe-i divani

O ise nefretinden ötürü ellerini gizler idi

Defter

Defter

Abim gelüp defterüme tecavüzü hak bellemiş,

Defterün yarısını gecede helak eylemiş,

İmdi men defterümün acısını çeker iken

Ol defterün yazduğunın haturunda değil imiş. 

Kuyu

Bugün yanımda ne Kübra ne İrem

Sadece ben, aklım ve iradem

Babam vuruyorken günahlarımdan dem

Bu yalan neden, yoksun madem

Kendinden geçerek Allah’a yürü

İsrafmış ömrümün on sekiz yılı

Kendine gelirsen çözülür büyü

Gökyüzüymüş Yusuf’un düştüğü kuyu

Yeryüzüne uzan ve gerçeği hisset

Topraktan başka ilah yoktur diyerek

Kalbinin serabı olan Tanrı’dan vazgeç

Mecnun olma çöllere, Leyla’yı ez ve geç