Kardeşimle olan ilişkimin zorlu geçen bir süreç sonrasında düzeleceğini hiç düşünmemiştim. İnsanları birbirlerine yaklaştıran yegane şey birlikte zorluklara karşı mücadele etmekmiş. Omuz omuza verilen mücadele kardeşlik bağından daha kuvvetliymiş zannediyorum. O zamanlar her şey zor ve imkansız görünürken yanında seninle beraber aynı zorluğu aşmaya çalışan birinin varlığı çok büyük bir nimetmiş. Şu anda yıllarca beraber yaşadığım kardeşimle olan ilişkimin temellerinin bu zor zamanlarda atıldığını ve sonrasında geçmişe yönelik bir özhesaplaşma içine girdiğimizi fark ettim. Artık kardeşten de öte hissediyorum kendileri ile. Bu gerçeklik hayatın tüm alanlarını da kapsıyor diye düşünmeye başladım. Eğer beraber mücadele ettiğin tabiri caiz ise ‘dava arkadaşın’ varsa bir konuda kendini daha samimi ve güvende hissediyorsun. Aranızdaki ilişki her zamankinden daha samimi ve sıcak oluyor.
Birlikte daha nice kavgalara…
Saygılarımla…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder